Niet meer praten over leiderschap

 

Ik ben het stilaan beu
om te praten over leiderschap.

En vandaag heeft iedereen de mond vol over “natuurlijk” leiderschap.
Over authenticiteit.
Over kwetsbaarheid.

 

Maar ‘praten over’ levert niets op.
Niet voor jou.
Niet voor anderen.

Wie leeft en werkt er écht vanuit
de principes van natuurlijk leiderschap?
Wie is er bereid om hier stap voor stap in te groeien?
En om te aanvaarden dat dit veel werk vraagt.
Persoonlijk ontwikkelingswerk.
Innerlijk werk.

 

Wie?

Laat me het uitleggen want na het lezen van dit bericht
zullen sommige mensen verontwaardigd zijn,
sommigen zullen trots zijn,
anderen zullen geprikkeld worden
en sommigen zullen worden aangemoedigd.

 

De prijs van moeiteloos is inspanning.
Het succes van mensen
die de prijs van persoonlijk ontwikkelingswerk betalen
is altijd zichtbaar.
Hun resultaten.
Hun uitstraling.

De manier waarop ze omgaan
met zichzelf, hun team en de nieuwe uitdagingen van deze tijd.
Hoe ze altijd van hun eigen persoonlijke ontwikkeling
hun eerste prioriteit maken.

 

Natuurlijke leiders zijn zeer zichtbaar.
Ze stralen een warme, positieve energie uit die besmettelijk is.
Natuurlijk leiders zijn zeer hoorbaar.
Ze hoeven niet ‘te praten over’.
Ze hoeven geen indruk te maken met woorden.
Ze zuigen je automatisch naar hen toe met hun verhalen.
Die komen vanuit een plaats van kwetsbaarheid.

 

Kwetsbaarheid.
Er zijn mensen die van dat woord houden.
Ik ben één van hen.
Er zijn zeker mensen die er een hekel aan hebben.
Misschien omdat ze vinden
dat het geen kracht uitstraalt.
Of dat het te veel power flower is.

 

Dit is een gangbare manier van denken
en nog sterk aanwezig
binnen het veld van leiderschap.
Jammer.

 

En toch…
Ik zie ook mensen
die aan het oefenen zijn.
Stap voor stap.

 

Is natuurlijk leiderschap dan een vaardigheid?
Ja zeker.
Maar niet op de manier dat de meesten ernaar kijken.
Velen leidinggevenden oefenen de verkeerde dingen.

 

Er is een verschil
tussen aangeleerde vaardigheden en natuurlijke kwaliteiten.
Natuurlijke kwaliteiten zijn kwaliteiten die van nature bij je passen.
Daar hoef je ook geen moeite voor te doen.
Het gaat vanzelf.

Ik zie nog te veel leidinggevenden leiderschap ‘doen’.
Ze volgden dure leiderschap trainingen.
Spreken hiermee de verwachte leiderschapstaal.
En kunnen het lijstje afvinken
om aan alle leiderschapsgedragscriteria te voldoen.

 

Maar oefenen in natuurlijk leiderschap is niet oefenen in ‘doen’.
Het is oefenen in ‘zijn’.
Te vertrekken vanuit een goede zelfkennis.
Succesvolle leiders bezitten niet alleen een grote mate van zelfkennis
zij zijn ook in staat authenticiteit te tonen.
Natuurlijk leiderschap gaat over het oprecht laten zien wie je bent.

 

Het is tijd.
Dit is een oproep om de handschoen op te nemen.
Of wie de schoen past,
trek’em aan!

 

Leer sterker handelen naar je wie je bent.
Krachtiger leven en werken vanuit je waarden.
Steviger karakter tonen.
En je zal zien dat vanuit die plek
mensen je zullen vertrouwen en respecteren.
Een eerste belangrijke stap in natuurlijk leiderschap.

 

Ja, hier is moed voor nodig.
Veel innerlijke kracht om te doen wat jij denkt dat goed is.
Zelf heb ik ook veel moed nodig gehad.
Ik heb de prijs betaald.
Ik heb de training gekregen.
Vervolgens, heb ik geoefend.
Urenlang.

Ik ben niet waar ik nu ben
omdat ik me heb aangemeld voor een cursus
of omdat ik veel coaching heb gekregen.

Natuurlijk deed ik die dingen en doe ik het nog steeds.
Maar ik heb mezelf leren trainen in ‘zijn’.
Zelfreflectie, daar begint het.
Want om in verbinding te kunnen staan
is het cruciaal dat je een goed zicht op jezelf hebt.

 

Als jij niet in verbinding staat met jezelf,
als je geen inzicht hebt in je eigen angsten, behoeftes en diepste waarden,
hoe kun je dan werkelijk in verbinding staan met anderen?
Als jij geen leiding kunt geven aan jezelf,
als je niet weet hoe je jezelf kunt aansturen,
hoe kun je dan werkelijk leiding geven aan anderen?

Vandaag ken ik beter dan ooit mijn sterke kanten en zwaktes.
Heb ik inzicht in mijn eigen patronen.
Kan ik eerlijker naar mezelf kijken en daar open over zijn.

 

En vanuit die plek
is er steeds meer drive,
lekt er steeds minder energie weg,
kan ik beter omgaan met hindernissen,
kom ik makkelijker in verbinding,
vind ik een betere balans tussen werk, privé en gezondheid.

Hierin ben ook ik maar gewoon onderweg.
Met vallen en opstaan,
loop ik mijn eigen ‘hero’s journey’.

Of om het met de woorden van Joseph Campbell te zeggen:
“It is by going down into the abyss
that we recover the treasures of life.
Where you stumble, there lies your treasure.”

Call to action!
Is dit je oproep tot avontuur?

 

De held in wording die op weg gaat,
dieper het bos in.
Om vooral zichzelf tegen te komen.
Soms heb je gewoon een spiegel nodig.

Eerlijke feedback om werkelijk meer inzicht te krijgen
in jezelf en je omgeving.
Om weer in contact te komen met jezelf.
Zodat je weer weet wie je bent,
wie je wilt zijn,
waar je naartoe wilt.

Op basis daarvan kan je juiste prioriteiten stellen
en zal de passie weer opbloeien.

Het succes wacht op je.
Je bent er klaar voor.

Je reisgezel,
Raf Stevens